Van Cannes naar Rome

Cannes is werkelijk heerlijk en we kwamen er maar niet weg. Voor een deel lag dat aan de bestelling van een rolsysteem waarmee het grote voorzeil wordt gereefd en opgerold,  echt vervangen moest worden.

Ankerbaai bij Isle St. Marguerite tegenover Cannes, waar we de zomer hebben doorgebracht.

Toen dat eindelijk kwam gingen Lutz en ik hem aan boord monteren, dat betekent eerst een worsteling met het oude ding. Stel je maar een reeks van 9 aluminium pijpen voor met een profiel erin waarin de zoom van het zeil wordt gehesen zodat het om de buis kan worden gerold en niet naar beneden hoeft. Die buis is ruim 18 meter, langer dan het schip, en die gingen we slopen. Eerst was hij bijna niet van de masttop af te krijgen, dat betekent een gevecht met gereedschap bovenin de mast terwijl ik daar in een soort schommeltje bungelde. Dan de nieuwe monteren aan de masttop en aan de voorpunt. Natuurlijk bleek op het laatst dat er een koppelstuk ontbrak. Ik heb moeten improviseren om een werkend systeem te krijgen: stuk van het oude profiel afzagen, gaten boren en tappen, monteren. En dan bleef het een punt: waar laat ik het koppelstuk heen sturen, wanneer en dan moet als nog het ding er weer af. Uiteindelijk lossen we alles weer op, geweldig, zo’n meereizende buurman. Ik heb nog wat foto’s van Cannes die ik je niet wil onthouden. Het is echt een filmstad!

Muurschildering, ja ook de ramen.

Muurschildering, ja ook de ramen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA Mijn super buurman Lutz die me met raad en daad helpt met klussen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Logo van Fife, het kenmerk van de hoge adel.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

Het was echt de hoogste tijd om te vertrekken naar Italië, via de prachtige kust van Zuid Frankrijk, zoals de Cap Ferrat. Als jeep de kaart kijkt zie je dat daar prachtige baaien en kommetjes zijn om in te ankeren. Op de kant staan mooie kasteeltjes en luxe hotels. Daarna langs Monaco, de baai van Genua oversteken en dan kom je bij Le Grazie, in de baai van La Spezia. Le Grazie ligt in een baai in een baai, dus dat is dubbel beschut en dan liggen we heerlijk rustig.

Wat is Italië toch een heerlijk land en wat hebben ze er lekker eten. Maar een echt grote verrassing voor mij waren de prachtige oude schepen die er lagen. Echt de hoge oude adel van de zeilboten: de Fyfe-schepen van 100 jaar oud, of zelfs ouder. De Grande Dames van de zee die jaarlijks tegen elkaar racen bij Saint Tropez en incidenteel in Schotland, waar ze zijn gebouwd en worden gerestaureerd.

Wat prachtig om gewoon in je dinghy onder die boegen en hekken te varen, het hout te strelen en te proberen foto’s te maken maar die dingen passen gewoon niet binnen het kader! Je krijgt er hooguit een stukje op. De gieken alleen al zijn zomaar 20 meter lang, een boegsprietje is 9 meter lang!

Grande dame van de zee, 100 jaar racen!

Grande dame van de zee, 100 jaar racen!

Waanzinnig mooi. Enfin, dat is mijn voorliefde voor deze oude schepen dus lekker wat foto’s erbij.

Het dorp van le Grazie is maar klein, ligt gezellig om die baai en leeft van toeristen die op weg zijn naar Porto Venere, een schoonheid die op wandelafstand ligt. Met de bus rij je naar La Spezia voor boodschappen boekenwinkels, marktbezoek, het station en wat stedelijk schoon.

Belangrijkst is het station: daar vandaan ben je in een dik half uur in Pisa! Dus Krina en ik gingen daar heen want dat mag je niet missen als je daar toch bent. Echt, die toren staat heel scheef en als je hem in het echt ziet begrijp je echt niet dat het ding nog staat! Eerst was ie nog schuiner, een Nederlands ingenieurs-bureau heeft hem wat rechter mogen zetten zodat hij niet echt zou om gaan, uitgerekend is dat de marmeren zuilen op de tweede ronde van onderen gaan exploderen door de druk en dan gaat het hele torentje om natuurlijk. Maar echt rechtop mag hij niet staan want dan is de lol er af. Komen er geen miljoenen toeristen meer. Trouwens een mooi staaltje marketing: je neemt een gebouw dat ernstig verzakt is en maakt daar een attractie van!! Knap bedacht hoor. De kathedraal er naast, in Italië staan de klokkentorens meestal los van het kerkgebouw, is het ook best mooi, nog mooier is de doopkapel die daar weer naast staat; ook los en ook scheef maar minder hoog.

 

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Pisa zelf is gezellig om doorheen te wandelen, leuke straatjes en zo.

Als je echter niet uitstapt in Pisa maar in de trein blijft zitten, dan kom je vanzelf in Firenze terecht, in Nederland Florence genoemd. Die stad stond al heel lang bovenaan mijn lijstje te-bezoeken-steden dus daar ben ik een paar keer heen gegaan. Echt heel interessant wat je daar allemaal aan inspiratie opdoet. Het meest onder de indruk ben ik van de prachtige expressieve marmeren beelden. Echt zo mooi en er is zo een overdaad aan dat je gewoon niet weet waar je kijken moet. In het Palazzo Vecchio, in het museum van de Uffizi, op de vele pleintjes, ongelooflijk. En natuurlijk de schilderijen van

David, kopie voor het Palazzo Vecchio

David van Michelangelo,                               kopie voor het Palazzo Vecchio

 

Botticelli, Michelangelo en Leonardo da Vinci, van wie ik een groot fan ben. En ze hebben mooie Rembrandts: een jonge en een oude. En dan is de stad doordrongen van de schrijver Dante d’ Alighieri, waar iedereen meteen over begint als ik mijn naam noem. Wat een geluk trouwens dat ik Italiaans spreek want dat is heel veel van pas gekomen.

Wapenschil van De Medici, overal terug te vinden op kerken en imposante poorten, ook in Rome.

Wapenschil van De Medici, overal terug te vinden op kerken en imposante poorten, ook in Rome.

 

 

 

En een leuke link naar Nederland: vroeger, toen we nog guldens hadden, lang lang geleden, stond er voor die guldenprijs niet een G maar een F, van Florijn. Die florijnen nu kwamen

Cafeetje waarvan je zeker weet dat Dante en Beatrice er nog nooit geweest zijn.

Cafeetje waarvan je zeker weet dat Dante en Beatrice er nog nooit geweest zijn.

rechtstreeks uit Firenze: de familie De Medici, die Firenze groot hebben gemaakt door met veel succes heel betrouwbaar te bankieren, verdiende heel veel geld met dat bankieren. Stel je maar voor; je hebt een bank en de pest breekt uit een derde van de mensen sterft en die banktegoeden, tja, wat zal ik daarover zeggen…. Dat geld besteedde de familie aan het laten maken van enorm veel kunstwerken zodat het culturele leven bloeide en mensen als Da Vinci, Michelangelo en Botticelli en nog rijen

De enorme koepek van Brunelleschi, groot maar mooi??

De enorme koepek van Brunelleschi, groot maar mooi??

andere jongens (ja, jongens) de kans kregen hun vak te beoefenen. Ze lieten kastelen bouwen in de stad; van buiten lijken het meer bunkers maar van binnen zijn ze ingericht en beschilderd en versierd met een ongelooflijke hoeveelheid tierlantijnen en pracht en praal.

Ik moet ook zeggen: in tegenstelling tot wat veel mensen beweren is Firenze helemaal geen mooie stad om te zien, er zijn heel veel mooieren steden. Hier zijn

Plafondschilderingen in de stijl grotesque.

Plafondschilderingen in de stijl grotesque.

het de interieurs, de kunst en de cultuur die het hem doen. Ook de beroemde 8-hoekige koepel van Brunelleschi vind ik geen schoonheid. Hij is enorm en ingenieus, dat wel, maar mooi????

Die Florijnen die de Medici uitbrachten waren in het internationale handelscentrum Nederland/Amsterdam, waar op de Dam voortdurend valuta van over de hele wereld gewisseld moesten worden, een welkome pijler natuurijk, vergelijkbaar met de rol die de dollar nu OLYMPUS DIGITAL CAMERAspeelt. Dus vandaar dat de Florijn zo lang gefloreerd heeft in Nederland en zelfs toen de gulden werd geïntroduceerd die F bleef staan.

Is het jullie ook opgevallen dat  je de dollar niet schrijft met een D maar met een $ (Sterling) en het pond niet met een P maar met een £ (Libra, libbra is nog steeds het Italiaanse woord voor pond)?

Amor en Psyche

Amor en Psyche

Enfin, ik ging er weg met een biografie van Dante, een boek om me voor te bereiden op het lezen van de ‘Commedia’ en ook om te begrijpen hoe het nu zat met die Beatrice, de favoriete obsessie van Dante:  een buurmeisje dat hij voor het eerst ‘ontdekte’ toen zij beiden nog maar 9 jaar oud waren. Hij heeft haar altijd gekoesterd als ideaalbeeld maar ze is nooit zijn vrouw/vriendin geweest.Verder heb ik nu de Notebooks van Leonardo in het Engels samengevat, ze beslaan namelijk duizenden bladzijden. Aan die schriften zie je hoe Leonardo denkt: hij ziet een vogel die opstijgt. Hij vraag zich af hoe dat kan, blijft uren, dagen daar het proces kijken en analyseert het. Datzelfde doet hij met water, de zee, zwaartekracht, alles wat beweegt eigenlijk. Hij blijft kijken en bestuderen, tekenen en beschrijven. Prachtig. Het

nieuwste boek van Dan Brown, die van The Da Vinci Code, Inferno speelt zich af in Firenze, dus ik las het boek in het Italiaans met de plattegrond ernaast. O ja, en een woordenboek.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Uitzicht over Firenze met het Toscaanse landschap dat bekend is doordat het altijd figureert op de achtergrond van de hier gemaakte schilderijen, waar meestal een raam met uitzicht als achtergrond op te vinden is, kijk maar naar de Mona Lisa bijvoorbeeld.

 

Aan de Molo, met kettingen aan de muur vastgelegd, touwen zouden zo doorgesleten zijn.

Aan de Molo, met kettingen aan de muur vastgelegd, touwen zouden zo doorgesleten zijn.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In Le Grazie ontmoeten we ook Alexander, hij is Napolitaans van geboorte maar heeft lang in Duitsland gewoond en gewerkt en ook een Limburg. Hij spreekt Limboduits dus je moet een beetje je best doen om hem te verstaan maar hij is heel vriendelijk en behulpzaam. We ontmoeten hem in zijn bootje met Nederlandse vlag. Krina is heel sociaal en gaat altijd even langs als ze een landgenoot ziet. Hij was erg behulpzaam, reed ons naar de Lidl in de La Spezia. Iemand met lokale kennis en ook nog een auto, is voor ons altijd van grote waarde, hij weet hoe het openbaar vervoer werkt, waar je scheepsmaterialen-winkels hebt, waar je het beste je boot op de kant kunt zetten enzovoort.

Ik mocht de nieuwe motor naar boven hijsen, aan de giek. Is de motor boven de zeerailing, dan kan hij tot boven de kuip gezwaaid worden om hem via de kajuit het motorruim in te laten zakken.

Ik mocht de nieuwe motor naar boven hijsen, aan de giek. Is de motor boven de zeerailing, dan kan hij tot boven de kuip gezwaaid worden om hem via de kajuit het motorruim in te laten zakken.

Krina en Lutz kochten in Nederland een nieuwe motor voor hun 20 jaar oude boot en moesten daarvoor de kant op, dat deden ze in Viareggio. Daar voeren we heen. De Spray werd een gezellig werfje op gehesen en keurig in de bokken gezet. Met de Barracuda bleef ik aan de Molo liggen; een pier die ver in zee steekt om een haven te creëren. Daar lag ik lekker gratis en ook mooi. Wel fijn dat ik een vouwfiets heb want die pier was wel een kilometer lang en om naar de Spray te gaan, aan de andere kant van de haven, was het een kwartier varen met de dinghy (rubberboot met buitenboord motor). Interessant is dat als je met de dinghy gaat, je erg veel gewicht kunt meenemen. Dus toen mijn kapotte generator zou worden gerepareerd, heb ik die in de dinghy naar een punt in de haven vlak bij de garage gebracht. Daar werd hij opgehesen en op een karretje weggereden. Met de fiets heb je natuurlijk weer andere voordelen, zoals winkels bezoeken en

Krina en Lutz hebben op hun beurt ook heel goede vrienden die helpen met grote projecten, zoals Irwin, die kwam logeren om de motor te installeren.

Krina en Lutz hebben op hun beurt ook heel goede vrienden die helpen met grote projecten, zoals Irwin, die kwam logeren om de motor te installeren.

op verkenning gaan want Viareggio is het boten-walhalla van Italië. Het ritselt er van de enorme werven waar gigantische superjachten van de band rollen en overal kun je wat je maar wilt voor je boot kopen: echt goede verf die we nog nergens hadden gezien in Europa, alleen in Nederland dan, alles te kust en te keur. Of smullen in de stoffenwinkel waar de superjacht-eigenaren hun bekleding zoeken a 500 Euro per meter maar dan heb je ook echt iets moois.

Na het monteren van de nieuwe motor ben ik naar Nederland gegaan om Tess, Maayke, Frederike en hun mannen en kinderen te knuffelen. De boot legde ik zo lang voor anker in Le Grazie, waar Alex op haar zou passen. Met twee ankers achter elkaar, ver van de kant meende ik echt goed te liggen maar een mini-storm van de verkeerde kant lieten de

Kess en Pomme op Schiphol. Afscheid nemen is altijd moeilijk.

Kess en Pomme op Schiphol. Afscheid nemen is altijd moeilijk.

Barracuda van de grond los komen. Ik kreeg een telefoontje via de Spray van Alex: foute boel! Oh nee, dat niet! Dan ben je zo machteloos. Via de telefoon moest ik Alex uitleggen hoe hij in het schip kon komen. Ik heb een sleutelkluisje in de kuip, zodat ik, of dus iemand anders, er altijd in kan, ook als ik mijn sleutel kwijt ben. Zo kon ik Alex naar binnen loodsen, uitleggen hoe de motor en de ankerlier elektrisch aangezet moeten worden, waar de bediening zit, en als complicatie: dat tweede anker! Ik vertelde hem dat hij het maar in het water moest laten hangen. Stel je maar voor hij hij in een dinghy door de storm met grote golven naar mijn boot moest varen, die al een heel stuk richting een haventje was gedreven. Dan moest hij nog aan boord klimmen en dan ook nog al die dingen regelen. Echt geweldig dat hij dat allemaal heeft gedaan.

Een vaarwel-party op Schiphol .....

Een vaarwel-party op Schiphol …..

Hij heeft de boot uiteindelijk aan de kant gelegd waar een prachtige steiger is maar waar je officieel niet mag blijven liggen. Omdat de Barracuda maar heel ondiep steekt, 1 meter 15, met haar kiel omhoog, kon ze daar liggen.

Ik had mijn bootpapieren aan boord gelaten, daarbij zat ook mijn paspoort, dat ik vergeten was. De kustwacht, die er bij was gekomen en de papieren wilde inzien, zag aan mijn paspoort dat ik  in de buurt moest zijn, Alex had gezegd dat ik in

Viareggio was, zodat ik geen boete kreeg omdat ik mijn schip onbeheerd had achtergelaten. Dus eind goed, al goed. En tegen de tijd dat ik terug was, lag de Spray vredig langs zij; met haar diepe kiel kan ze niet vlak langs de steiger liggen maar zo ging het prima.

Vrachtschip de Boreas, op het punt naar Nigeria te varen. Vanwege die bestemming kwam er een speciaal pakket aan boord om ebola-patienten te isoleren en te behandelen.

Vrachtschip de Boreas, op het punt naar Nigeria te varen. Vanwege die bestemming kwam er een speciaal pakket aan boord om ebola-patienten te isoleren en te behandelen.

Inspecteur Lutz bij de valboot, een reddingsboot die schuin naar beneden valt als iedereen aan boord zit. In dit geval was het loslaat-mechaniek vast geschilderd.

Inspecteur Lutz bij de valboot, een reddingsboot die schuin naar beneden valt als iedereen aan boord zit. In dit geval was het loslaat-mechaniek vast geschilderd.

Lutz vertelt waar zoal verstekelingen te vinden zijn. Vooral in Afrikaanse havens wordt het schip grondig doorzocht op verstekelingen omdat daar altijd wel mensen proberen mee te varen.

Lutz vertelt waar zoal verstekelingen te vinden zijn. Vooral in Afrikaanse havens wordt het schip grondig doorzocht op verstekelingen omdat daar altijd wel mensen proberen mee te varen.

Omdat Lutz vroeger heeft gevaren over alle wereldzeeën, eerst als scheepsjongen en uiteindelijk als kapitein, werkt hij nu soms nog als inspecteur veiligheid voor de rederij waarvoor hij vroeger werkte. De Boreas, een van de schepen, zou vracht laden in Livorno en Lutz werd gevraagd het schip na te kijken. En ik mocht mee. Het waren een paar echt leuke dagen waarop we het schip van top tot kiel bekeken, vooral natuurlijk naar alle veiligheidsmiddelen, zoals de reddingsboten. aansluitingen voor brandslangen, ladders, reddingsboten en dergelijke. We kregen hutten vlak onder de brug. Ik was nog nooit op zo’n groot vrachtschip geweest, niet dat het gigantisch was, op de oceaan hebben we echt reuzen gezien, maar het was gewoon leuk om een in zo’n schip te zijn.

 

ELBA

Toen werd het tijd voor Elba. Elba was voor ons een soort ideaalbeeld voor ons. En het was er dan ook heerlijk! Wat een fijn eiland en wat een enorme beschutte baai, vlakbij het hoofdstadje Portoferraio. Een tochtje met de dinghy van anderhalve mijl en je bent in de oude haven. Dichterbij wil je niet liggen want er varen voortdurend ferries op en neer naar Piombino op de vaste wal.

Onze ankerbaai gezien vanaf het grote fort dat om de hoofdstad Portoferraio.

Onze ankerbaai gezien vanaf het grote fort dat om de hoofdstad Portoferraio.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Met de dinghy is het 10 minuten varen van de boot naar de stad. Je zien het fort dat om de stad staat.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Tijdens een tochtje om het eiland heen.

(Portoferraio: ijzerhaven, Piombino: loodje). Die maken flinke golven. We hebben volop genoten van dit mooie eiland en zijn er extra lang gebleven omdat Italië werd getroffen door enorme regenval. Die regen zorgde voor veel erosie, bomen werden het water in gespoeld evenals vele auto’s, en kwamen in zee terecht  zodat je niet veilig kon varen. Het was inmiddels al november maar nog wel lekker weer.

Elba ligt beschut tegen de stormen in de Golfe de Lyon achter Corsica, dat eiland kun je zien liggen vanaf de westkust van Elba. En aan de oostzijde ligt het continent van Italië,  dus als je op de windkaarten van de Middellandse Zee kijkt, zie je dat Elba bijna nooit echt hare wind heeft. En aan de zuid- en noordkant was onze baai ook nog eens afgeschermd, dus echt een aanrader voor ankeraars.

Er werd aan de boten gewerkt, onderhoud, reparaties, vooral veel gezellige dingen gedaan. Toch werd het langzamerhand wat koeler en werd het tijd om naar Rome te gaan voor onze winterstop.

ROME

We voeren het Kanaal van Fiumicino op dat de Tyrreense Zee verbindt met de Tiber, de Tevere geheten hier. Dit kanaal is al een paar duizend jaar oud. Kijk eens met Google Maps naar Fiumicino, dat is het stadje dat nu aan de monding van zowel de Tiber als het Fiumicino-kanaal ligt. Het kanaal is het water dat iets ten noorden in zee uitkomt. Als je vanuit zee het kanaal opgaat, op de kaart/satelliet-beelden, dan zie je eerst rechts een vierkante bak water, dat is onze haven deze winter. Daar lig ik nu, half april, nog steeds. Even verderop zie je in een park aan de andere kant van het kanaal, vlak bij de landingsbanen van het vliegveld van Rome, een zeshoekig meertje. Dat is gegraven in op initiatief van keizer Tiberius. Het werd aangelegd als overslaghaven. Schepen van zee, die de ondiepe rivier niet op konden varen, gingen hier de haven in en dan werden de goederen voor het steeds uitbreidende Rome overgeladen op ondiepe schuiten en zo verder vervoerd naar het 30 km landinwaarts gelegen Rome.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Rome is een leuke stad als je gaat wandelen vanaf de gebaande paden.

 

Het Colosseum, verplichte kost voor Romegangers. Er zijn zo veel foto's van Rome  op het internet te vinden dat ik er maar niet aan begin. Maar deze moest even.

Het Colosseum, verplichte kost voor Romegangers. Er zijn zo veel foto’s van Rome op het internet te vinden dat ik er maar niet aan begin. Maar deze moest even.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Triomfboog gezien vanaf het Colosseum.

Laat ik het maar over Rome hebben: wat een heerlijke, prachtige en gezellige stad is dat. Ik dacht dat het er veel te druk zou zijn, veel luchtvervuiling, toeristisch, maar niets van dat alles, je kunt er uren lang rondwandelen, de meest prachtige gebouwen, winkels, etalages, straten, cafés en mensen zien. En dan zijn er nog musea, markten, pleinen, fonteinen, kerken, en niet te vergeten: de restanten van wat ooit een glorieuze en indrukwekkende stad moet zijn geweest, vooral in een tijd dat de meeste mensen in een hutje woonden.

Echt een stad waarvoor je tijd moet nemen. Een week minstens (AirBnB zou ik aanraden voor een onderkomen) heb je nodig om het Colosseum, de fora, het Vaticaan (daarvan vooral de musea en natuurlijk de Sixtijnse kapel, neem een rondleiding en een Skip-the-line-kaartje, dat scheelt je uren in de rij staan) en zodra je uit de Sixtijnse kapel komt, die op een zolder is gebouwd by the way, klim je door de koepel van de Sint Pieter helemaal naar de lantaren bovenop die koepel en kijk je uit over heel Rome, kun je de Tiber zien stromen en de zee in de verte met en de vliegtuigen die landen en opstijgen bij Fiumicino, waar je zelf ook bent aangekomen.

De Sint Pieter moet je ook van binnen zien. Dat is zo een enorm groot gebouw dat je je ogen uitkijkt. Ik ben echt wel wat gewend op dat gebied maar ik liep daar rond met een verbazing over de enorme ruimten, een zijbeuk zo groot als een kathedraal! en alleen al in die koepel is het enorm, als je beneden staat kun je die koepel nauwelijks terug vinden, zo enorm. En dan is de hele vloer gelegd in de mooiste kleuren marmer, al vanuit de koepel te bewonderen natuurlijk. En een schilderijen, beeldhouwwerken (la Piëta), mozaïeken waarvan je eerst denkt: wat zijn de kleuren van die schilderijen mooi gebleven, maar dan blijken het steentjes te zijn. Echt, mag je niet missen.

Schildpadjesfontein

Schildpadjesfontein

Schildpadje

Schildpadje

Ruineveldje in de stad waar heel veel katten in wonen.

Ruineveldje in de stad waar heel veel katten in wonen.

Enfin, dan zijn er nog zo veel dingen te zien, daar kun je maanden mee zoet brengen. Gelukkig heb ik het voorrecht hier een paar maanden te wonen. Met een buskaartje en een metrokaartje ben ik voor drie Euro in Rome! Dus Krina en ik bezoeken de stad een of twee keer per week. Ja, dat is niet voor iedereen weggelegd, je moet het ook zelf wegleggen, iemand anders doet het niet voor je. Heb je een droom, werk er dan aan om die te realiseren. Waar wacht je op?

Wij liggen in een goedkoop haventje, voor 10 euro per dag hebben wij een ligplaats, stroom (echt nodig voor de elektrische kachels die we gebruiken), water zo veel we willen. We liggen midden in het gezellige Fiumicino met allerlei winkels, doe te zelf zaken en koffiebars, alles wat nog meer nodig is voor een winterverblijf. Er is maar een nadeel te bedenken: als er golfslag is uit het westen rollen die golven zo het kanaal op en maken van ons waterbakje een kermisattractie: alle boten worden heen en weer, op en neer en van voren naar achteren gesleurd. Echt grote golven zijn het niet maar het is meer een stroming van het water. Eerst werden we hier helemaal dol van. Het gebeurde meteen al de allereerste nacht dat we hier lagen. Onze schepen knalde tegen de stenen kade op, tegen elkaar en de andere buurschepen.

De autoband tussen de boten en de manier waarop de lijnen zitten, voorkomen dat de Spray en de Barracuda tegen de kade gesmeten worden.

De autoband tussen de boten en de manier waarop de lijnen zitten, voorkomen dat de Spray en de Barracuda tegen de kade gesmeten worden.

Maar door dit soort dingen wordt je juist uitgedaagd en vindingrijk. Zie de foto van de autoband-oplossing die ik heb bedacht en waarmee we nu met een gerust hart de ruk-en trek-dagen kunnen doorstaan.

Helaas is Lutz nogal ziek geworden in Rome, zodat de Spray soms wel een ziekenhuis leek. Ik ging met hem naar de dokter als tolk want die Italianen, die spreken werkelijk geen woord over de grens. Zelfs in het grootste ziekenhuis van Rome spreken de artsen geen Engels!  Lutz is voor nader onderzoek naar Amsterdam gevlogen en Krina is naar hem toe gegaan omdat het allemaal een beetje spannend is geworden. Wens hem allemaal maar het beste toe, een goede gezondheid en dat hij snel weer mag herstellen.

Wat ik verder doe tijdens de winterstop? Studeren. Ik ben bezig met een programma over het installeren van een operating system in mijn hoofd: een gestructureerde manier om te denken en daarmee van storende gewoontes als stress, zorgen maken, negatieve gevoelens, faalangst en al die dingen waarmee we onszelf in de weg zitten af kom. Daarvoor in de plaats komt ruimte voor creativiteit en geluk, het vermogen mijn dromen uit te laten komen en succesvol te zijn.

Daarbij leer ik internetmarketing, webdesign en werken met de Law of Attraction. Dus ik heb het erg druk. Bovendien ben ik een boek aan het voorbereiden over het avontuurlijke leven van Krina en Lutz, dat zich voornamelijk op zee heeft afgespeeld, en bouwen we met ons drieën een bedrijf dat zich ook voornamelijk op het internet afspeelt, alleen de leuke dingen doen we zelf. Maar daarover hoor je binnenkort meer ….. als we ermee online zijn.

Tot dan,

Beatrijs

 

Over beatrijsvw

Sailor, internet marketer, money maker online
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s