Trinidad

5 mei 2011
Van Tobago voeren we in 14 uur (dus ’s nachts want je wil met licht aankomen) naar Trinidad, een heel ander eiland waar het tempo hoger ligt, het veel viezer is, waar meer criminaliteit is, waar de hoofdstad Port of Spain ligt en waar bijzondere dingen te beleven zijn. Als je op de kaart kijkt naar Trinidad, net ten noorden van Venezuela, dan lijkt het een Tucje waar een hap uit is. Het eiland is ongeveer 100 bij 150 km groot en heeft twee snelwegen; een die noord-zuid loopt en een die oost-west loopt. Verder zijn er alleen maar smalle wegen met gaten erin, waar stukken uit weg zijn en waar her en der dorpjes langs liggen met huisjes op palen, veel kleine kraampjes met fruit & groenten en vrij veel krotten.

Op dit eiland spreken ze Engels maar je moet erg wennen aan het zangerige caraibische dialect, het overslaan van woorden en de aparte vocabulaire. In winkels word je door de dames aangesproken met sweety, darling of sweetheart bijvoorbeeld. Onze lieve lasser Roy (Fitzroy Russel), die werkt vanuit zijn hart en met ons wilde werken omdat hij goede ‘vibes’ kreeg van ons, noemde Tess ‘Baby Girl’ omdat iedereen hier met zijn bijnaam wordt aangesproken en als je die niet hebt krijg je er een.

Onze haven ligt in Chaguaramas, ten zuiden van het noord-westelijke puntje in de

beschutting van een schiereiland. Het is de luxe haven in een ‘dorp’ dat alleen uit jachthavens, met ieder hun eigen botenwinkel en restaurant, en werven bestaat. Er zijn ook vissersboten en boten die de olie-industrie die hier domineert bedienen. Langs de hele noordkust ligt een bergketen die bedekt is met tropisch regenwoud. Het water is hier groen omdat de Orinoco met vele mondingen uit Venezuela stroomt en de Orinoco heeft groen water.

De reden voor ons om naar Trinidad te gaan begin maart was dat onze vrienden van de Panoramix, Pim en Paula, hier ook liggen en we samen naar het beroemde carnaval willen gaan kijken. Dus kijk maar even naar foto’s voor een impressie van het carnaval.

Wij dragen weggegooide versierselen in Egyptische stijl.

Met Pim en Paula uitrusten.

Verder is de haven heel aantrekkelijk omdat hij beschikt over een geweldig zwembad waar we meerdere keren per dag indoken om af te koelen.

Wat ook interessant was om te zien is het pekmeer, daarvan bestaan er maar drie in de hele wereld. Onder Trinidad en Venezuela daar lopen diepe breuklijnen, er zijn hier ook wel eens aardbevingen. Die breuklijnen lopen door grote olie en gasvelden. Trinidad staat ook bekend om zijn olieindustrie en benzine kost hier bijna niets. Op de kruising van die breuklijnen lekt olie naar het oppervlak en vormt een meer. De bovenlaag stolt en daarop kun je lopen. Kleine belletjes breken onder je tenen. At, Pim en ik hadden het geluk dat het flink regende zodat het oppervlak niet heet was. Het pek komt in bubbels boven zodat er naden lopen en daarin komt regenwater te staan dus soms moet je springen naar het volgende stuk.


Jullie hebben allemaal al eens gereden over Trinidees asfalt, het wordt in Nederland ook gebruikt in het asfalt op de wegen. Grote buldozers oogsten het plakkerige spul maar ze mogenniet stil blijven staan want dan zakken ze onherroepelijk weg in het pek.
De europese schepen die hier vroegen met elkaar knokten om wie welk eiland in zijn bezit kreeg, wisten het meer ook al te vinden om de scheepshuid waterdicht te maken want daar is pek ideaal materiaal voor, ook goed voor de bescherming van de houten romp.
Op deze foto zie je hoe belletjes gas door de gids worden aangestoken.
De lokale bevolking, die hun grond rond het huis allemaal hebben vol geteerd, komt baden in het water dat op het meer staat omdat dat ‘gezond’ zou zijn. Bij ons zou er om zo’n meer een hek worden gezet met waarschuwingen dat er ernstige vervuiling is.

Hier groeien er cashewnotenbomen, lotus bloemen en andere bijzondere planten in en als je de weg weet mag je zonder gids ook wel op het meer lopen.

Ik denk dat er aan een boom misschien 1 zakje noten zit en de bolster is giftig!

Pim prikt in de pek met een stok. Hier moet je niet per ongeluk gaan staan….

Wat aan Trinidad heel handig is, is dat je er een Amerikaanse ambassade hebt. Samen met Barbados is dit de enige mogelijkheid om in de Carieb een Amerikaans visum te krijgen. Bootjesmensen zoals wij worden beschouwd als mogelijke bewoners van de US omdat we ons huis bij ons hebben, en dus moeten we een interview hebben bij de ambassade voor een 10-jarig visum. Kom je met het vliegtuig, dan is het niet zo ingewikkeld. Onze afspraak was pas op 20 april, daarom zijn we hier twee maanden blijven steken. En als je dan toch moet wachten, dan maar meteen weer laten lassen aan de boot en we hebben een grote zonnetent laten maken omdat het echt te heet was in de boot en wij geen airco willen. Tess kwam ook nog langs met de post en met foto’s en filmpjes van Kes en Pomme. Erg fijn.

Natuurlijk hadden we alles zo gepland dat als Tess zou komen het werk klaar was maar omdat hier alles erg traag gaat en mensen zich niet gebonden voelen aan hun afspraak stond de boot op de kant toen ze kwam. Maar er was wel een plan. Samen met Pim en Paula waren we al eens naar de lederschildpadden gaan kijken die hier jaarlijks eieren komen leggen op het strand.

Dat was zo geweldig dat ik dat met Tess ook graag wilde gaan zien. At moest bij het werk op de boot blijven. Tess en ik reden dus over de snelweg (iedere 2 kilometer een stoplicht) en daarna over gammele bruggen en om de gaten heen door het regenwoud naar de noordkust waar een hotel op het strand stond en je alleen maar naar buiten hoefde te gaan om echt heel veel van die enorme schildpadden te zien. Ze wegen tussen de 300 en 900 kilo, zoveel als een kleine auto. In het donker ploeteren ze het steile strand op, zoeken een plek en gaan dan met hun achterpoten heel zorgvuldig en vakkundig een gat graven. Ze doen dat heel voorzichtig, er valt bijna geen zand terug. Dan deponeren ze hun eieren erin, ongeveer 80 tot 120 stuks waarvan een deel onbevrucht is, die eitjes schrompelen weg en geven zo ruimte voor de kleine padjes als ze uit hun ei komen. Na het leggen doet ze voorzichtig het gat weer dicht, stampt het goed aan (je ziet het beest omhoog komen) en camoufleert vervolgens het gat. Dan maakt ze verderop nog een schijnkuil om eierrovers (zoals de mensen) op een dwaalspoor te zetten en dan gaat ze via een omweggetje terug de zee in.
We hadden een erg goede en ervaren gids die erg veel vertelde over de beestjes, een uitvoerig verhaal kun je opvragen door een mailtje te sturen naar beatrijsvw@gmail.com.

Toen dan eindelijk ons interview was geweest, Tess naar huis was gegaan en wij onze paspoorten met visum en al terug hadden gekregen zouden we weg kunnen gaan ….. als onze zonnetent op tijd was afgeleverd. Moesten we daar weer op wachten! Enfin, eindelijk op de 29e, op het laatste nippertje kwam de zeilmaker met de tent en we konden nog net met licht wegvaren, tussen de eilanden door naar het noorden. Wij hebben haast om naar het noorden te gaan omdat het orkaanseizoen eraan komt. In juni moet je toch wel weg zijn hier dus geen tijd om al die prachtige eilanden te zien. We voeren in een kleine drie dagen naar Sint Maarten. Eindelijk weer goede restaurants, een prachtige supermarkt maar we liggen alweer in een haven terwijl we eigenlijk willen ankeren en zwemmen in zee.

Onze plannen: Binnenkort oversteken naar Norfolk, Chesepeak Bay in de US, aan deze baai ligt Washington bijvoorbeeld. Dan naar New York, dan verder noord naar de omgeving van de eilanden Martha’s vinyard en Nantucket. De bedoeling is om onze Canadese familie te bezoeken met een huurauto.

Over beatrijsvw

Sailor, internet marketer, money maker online
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Een reactie op Trinidad

  1. jorn & linda zegt:

    mooie foto’s allemaal weer. Flink stuk nog tot Canada, maar daar draaien jullie je hand niet meer voor om.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s